Onterecht maatregel CBR na op bevel politie verplaatsen auto

Een verweer dat de betrokkene op bevel van de politie de auto heeft verplaatst en daardoor heeft gereden terwijl hij dat eigenlijk niet wilde, heeft strafrechtelijk tot gevolg dat de verdachte niet strafbaar is. Het betreft een strafuitsluitingsgrond (bevoegd gegeven ambtelijk bevel). Ook in bestuursrechtelijke procedure van het CBR kan dit verweer doorwerken, zo zien we in de uitspraak van de rechtbank Overijssel, 8 januari 2025, ECLI:NL:RBOVE:2025:42.

De bestuursrechter oordeelde:

“Het bestreden besluit is gebaseerd op de artikelen 130 tot en met 134a van de Wegenverkeerswet en op een aantal bepalingen uit de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid.

Aan het besluit ligt ten grondslag dat het vermoeden bestaat dat eiser als houder van een rijbewijs niet langer geschikt over de rijvaardigheid of geschiktheid die vereist is voor het besturen van motorrijtuigen.

2.4.In deze zaak gaat het om de vraag of het CBR terecht op basis van de geschetste feiten heeft geconcludeerd dat genoemd vermoeden bestaat.

Hierbij is van belang dat de politierechter in een mondeling vonnis van 4 november 2024 ten aanzien van dit feitencomplex naar aanleiding van een vordering van de officier van justitie op grond van artikel 8, tweede lid, aanhef en onder b van de Wegenverkeerswet heeft geoordeeld dat het tenlastegelegde wettig en overtuigend is bewezen, maar dat een rechtvaardigingsgrond van toepassing is.

De politierechter heeft eiser daarom ontslagen van alle rechtsvervolging. De politierechter heeft overwogen:

“De verdediging heeft een beroep gedaan op een rechtvaardigingsgrond, te weten artikel 43

van het wetboek van Strafvordering, een bevoegd gegeven ambtelijk bevel. De

politierechter overweegt dat niet strafbaar is hij die een feit begaat ter uitvoering van een

ambtelijk bevel gegeven door het daartoe bevoegde gezag.

Vaststaat dat de verdachte in de auto heeft gereden. Ook staat vast dat alcohol in het bloed

van verdachte is gevonden. Uit het proces-verbaal van de politie blijkt dat de verdachte na

het horen van het bevel via de speakers van de politie dat hij door moest rijden, het voertuig

heeft bestuurd. Er was gelet op deze mededeling van de politie geen andere optie voor de verdachte, het moest, Wellicht had de verdachte kunnen uitstappen en zeggen dat hij had

gedronken. Maar, als de politie iets zegt, dan moet dat gebeuren. Het handelen van de

verdachte, gesteund door de verklaring van de neef en het proces-verbaal van de politie,

resulteert erin dat sprake was van uitvoering geven aan een bevoegd gegeven ambtelijk

bevel, Er is sprake van een rechtvaardigingsgrond ex. artikel 43 Sv, en dan is de verdachte

niet strafbaar. Ontslag van alle rechtsvervolging volgt.”

2.5.Ook in deze bestuursrechtelijke procedure staan de geschetste feiten vast. Eiser kan niet worden verweten dat hij op bevel van de politie enkele meters in de auto achteruit is gereden. Ten aanzien van dit feitencomplex en het noodzakelijke vermoeden is er geen grond om in het kader van de toepassing van artikel 130 en 131 Wegenverkeerswet anders te oordelen.

2.6.Naar het oordeel van de voorzieningenrechter kan niet de conclusie worden getrokken dat eiser als bestuurder met een te hoog alcohol promillage aan het verkeer heeft deelgenomen. Daarom kan daaraan niet het vermoeden worden ontleend dat eiser niet langer beschikt over de rijvaardigheid om een motorrijtuig te besturen.

Dat betekent dat het bestreden besluit niet berust op een deugdelijke motivering.

2.7.Het CBR heeft ten onrechte aan eiser een onderzoek naar zijn alcoholgebruik opgelegd. Om die reden is het beroep gegrond en vernietigt de voorzieningenrechter het bestreden besluit.

De voorzieningenrechter ziet aanleiding om zelf in de zaak te voorzien. Hij zal daartoe het primaire besluit van 7 juni 2024, waarbij het onderzoek aan eiser is opgelegd, herroepen.”

< Terug naar Algemene verweren
< Terug naar Meer informatie EMA
< Terug naar Meer informatie onderzoek naar de rijgeschiktheid (bij alcohol)